سی و پنجمین آیه از سوره مبارکه نور خداوند را نور آسمان‌ها و زمین معرفی می‌کند و در قالب مثالی به تبیین چگونگی درخشش این نور بر آسمان و زمین و نقش آن در هدایت مؤمنان پرداخته است.

مفسران کلمه نور در این آیه را به هدایت‌کننده، هستی‌بخش، روشن‌کننده و زینت‌بخش تفسیر کرده و مصادیقی از جمله قرآن، ایمان، هدایت الهی، پیامبر(ص) و امامان شیعه برای آن بیان کرده‌اند.
در برخی از تفاسیر و روایات این آیه بر پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) تطبیق داده شده است.