تفسیر آیه نور

سی و پنجمین آیه از سوره مبارکه نور خداوند را نور آسمان‌ها و زمین معرفی می‌کند و در قالب مثالی به تبیین چگونگی درخشش این نور بر آسمان و زمین و نقش آن در هدایت مؤمنان پرداخته است.

مفسران کلمه نور در این آیه را به هدایت‌کننده، هستی‌بخش، روشن‌کننده و زینت‌بخش تفسیر کرده و مصادیقی از جمله قرآن، ایمان، هدایت الهی، پیامبر(ص) و امامان شیعه برای آن بیان کرده‌اند.
در برخی از تفاسیر و روایات این آیه بر پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) تطبیق داده شده است.

تفسیر آیه نور

تفسیر آیه نور

تفسیر آیه نور

تفسیر آیه نور

تفسیر آیه نور (با محوریت المیزان)

هدایت در قرآن

الم، ذلک الکتاب لا ریب فیه هدی للمتقین

این کتاب با عظمتی است که شک در آن راه ندارد و مایه هدایت پرهیزگاران است. 

آیات زیادی در قرآن است که این کتاب را وسیله و مایه هدایت نامیده اند. هدی للمتقین، هدی للناس، هدی و بشری للمسلمین، هدی و بشری للمومنین وسیله هدایت متقین، هدایت مردم، هدایت مسلمانان و هدایت مومنان. ان هذا القرآن یهدی للتی هی اقوم؛ همانا قران پا برجاترین و استوارترین آیین، هدایت می نماید.

قران کتاب هدایت گر انسان ها، شفابخش سینه دردمندان و نور شکافنده تاریکی ها است. زلال جاری قرآن نه فقط مردم عصر نزول آن بلکه خیل تشنگان معرفت و نور را تا ابد سیراب خواهد کرد.

 

تفسیر موضوعی قرآن کریم : هدایت (۱)

تفسیر موضوعی قرآن کریم : هدایت (2)

تفسیر موضوعی قرآن کریم : هدایت (3)

تفسیر موضوعی قرآن کریم : هدایت (4)

تفسیر موضوعی قرآن کریم : هدایت (5)

تفسیر موضوعی قرآن کریم : هدایت (6)

تفسیر موضوعی قرآن کریم : هدایت (7)

تفسیر موضوعی قرآن کریم : هدایت (8)