سوره اَحزاب سی و سومین سوره و از سورههای مدنی قرآن است که در جزء ۲۱ و ۲۲ جای دارد. پرداختن به داستان جنگ احزاب یا خندق در بخش مهمی از این سوره دلیل نامگذاری آن به نام احزاب است. سوره احزاب همچنین درباره پیروینکردن از کافران و اطاعت از خداوند، برخی از قانونهای دوره جاهلیت، وظایف همسران پیامبر، داستان ازدواج پیامبر با زینب بنت جحش و مسئله حجاب سخن میگوید.
آیات اولوالارحام، تاسی، تطهیر، خاتمیت، صلوات، امانت و آیهای که زنان پیامبر را اُمَّهات المؤمنین میخواند از آیات مشهور و نامدار سوره احزاب است. در فضیلت تلاوت این سوره آمده است، اگر کسی آن را بخواند، از عذاب قبر در امان است یا در قیامت همراه پیامبر خواهد بود.
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات 1 و 3
جلسه اول | ۲۷ اردیبهشتماه ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات 4 و 5
جلسه دوم | تیر ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات 6 (بخش اول)
جلسه سوم | تیر ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات 6 (بخش دوم)
جلسه چهارم | تیر ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات 7 و 8
جلسه پنجم | تیر ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات 9 و 11
جلسه ششم | تیر ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیه 12
جلسه هفتم | تیر ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات 13 و 16
جلسه هشتم | تیر ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات جنگ احزاب 17 و 20
جلسه نهم | مرداد ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات جنگ احزاب 21 و 25
جلسه دهم | مرداد ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات جنگ احزاب 26 و 27 (بنی قریظه)
جلسه یازدهم | مرداد ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات جنگ احزاب 28 و 32
جلسه دوازدهم | مرداد ۱۴۰۴
قم
تفسیر سوره مبارکه احزاب : آیات جنگ احزاب 32 (خضوع در گفتار در برابر نامحرم)
سوره سجده یا الم سجده یا الم تنزیل، سی و دومین سوره و از سورههای مکی قرآن است که در جزء ۲۱ قرآن جای دارد. این سوره به سبب آیه پانزدهم که قرائت یا شنیدن آن باعث سجده واجب میشود، سجده نام گرفته است. سوره سجده درباره معاد، خلقت هستی در شش زمان و خلقت انسان از گِل سخن میگوید و به منکرانِ قیامت هشدار عذاب میدهد و ثواب مؤمنان را پاداشی معرفی میکند که برای انسان قابل تصور نیست.
آیات شانزدهم و هجدهم این سوره را نازل شده در شأن امیرالمؤمنین(ع) دانستهاند. در فضیلت تلاوت سوره سجده آمده است هر کس این سوره را هر شب جمعه بخواند، خداوند نامه اعمالِ او را به دست راستش میدهد و گذشته او را میبخشد و از دوستان محمد(ص) و اهل بیتش خواهد بود.
این کتاب با عظمتی است که شک در آن راه ندارد و مایه هدایت پرهیزگاران است.
آیات زیادی در قرآن است که این کتاب را وسیله و مایه هدایت نامیده اند. هدی للمتقین، هدی للناس، هدی و بشری للمسلمین، هدی و بشری للمومنین وسیله هدایت متقین، هدایت مردم، هدایت مسلمانان و هدایت مومنان. ان هذا القرآن یهدی للتی هی اقوم؛ همانا قران پا برجاترین و استوارترین آیین، هدایت می نماید.
قران کتاب هدایت گر انسان ها، شفابخش سینه دردمندان و نور شکافنده تاریکی ها است. زلال جاری قرآن نه فقط مردم عصر نزول آن بلکه خیل تشنگان معرفت و نور را تا ابد سیراب خواهد کرد.
این سوره در مکّه نازل شده و هشتاد و سه آیه دارد و به نام اوّلین آیه اش که از حروف مقطّعه است، نامگذاری شده است.
مطالب این سوره بر محور عقاید است و تعلیم آن به فرزندان و هدیه کردن ثواب قرائت آن به مردگان سفارش شده است.
این سوره با گواهی خداوند به رسالت پیامبر اسلام آغاز و با بیان رسالت سه تن از پیامبران الهی ادامه می یابد.
در بخشی از این سوره،به برخی از آیات عظمت پروردگار در هستی به عنوان نشانه های توحید اشاره شده و در بخش دیگر،مسائل مربوط به معاد،سؤال و جواب در دادگاه قیامت و ویژگی های بهشت و دوزخ مطرح شده است.
در روایات از سوره یس به عنوان«قلب قرآن»یاد شده است.
نام سوره برگرفته از آیه اول است و به معنای انجیر می باشد.
محور سوره،کیفر و پاداش انسانها در قیامت است،امّا مطلب را از راه آفرینش انسان ها در بهترین صورت و دو گروه شدن آنان بر مبنای ماندن بر فطرت پاک الهی و یا خروج از آن و سقوط به پایین ترین درجات انسانیّت،بیان می کند که این اختلاف در انتخاب،موجب اختلاف در کیفر و پاداش الهی می شود.و طبیعتاً حکمت اقتضا می کند که دو گروه یکسان دیده نشوند.
این سوره،از سوره های مکّی است و به مناسبت نام لقمان،که در تمام قرآن تنها دوبار،آن هم در این سوره آمده،لقمان نامیده شده است.ششمین سوره از سوره های هفتگانه«لامات»است که با حروف مقطّعه ی«الم»آغاز شده است.
محتوای سوره ی لقمان را می توان در این موارد خلاصه نمود:
1- بیان عظمت و اهمیّت قرآن در هدایت بشر.
2- تقسیم انسان ها به نیکوکار و مستکبر و بیان سرنوشت آنان.
3- بیان برخی معجزات علمی قرآن از قبیل قانون جاذبه و زوجیّت گیاهان.
4- نصایح و موعظه های حکیمانه ی لقمان به فرزندش.
5-دلایل ایمان به مبدأ و معاد.
6- بیان علوم اختصاصی خداوند،مانند:زمان مرگ و برپایی قیامت.