سوره سبأ سی و چهارمین سوره و از سورههای مکی قرآن است که در جزء ۲۲ جای دارد. این سوره به مناسبت شرح سرگذشت “قوم سبأ”، به این نام برگزیده شده است. سوره سبا از جمله پنج سورۀ قرآن است که با حمد و ستایش الهی آغاز شده است. در این سوره به موضوعات مختلفی پرداخته شده که میتوان همه آنها را در ذیل سه عنوان کلی توحید، نبوت و معاد قرار داد.
آیات ۲۳ درباره شفاعت و آیه ۲۸ درباره شمول نبوت از آیات مشهور این سوره است. همنوایی کوه و پرندگان با داوود پیامبر و زرهسازی او، سیل عرم در باغهای قوم سبا و فرمانبری جن و رامکردن باد برای سلیمان، از داستانهای تاریخی این سوره است.
